"Αντικειμενική" πολυγλωσσία

Η αγορά ακινήτων δεν λειτουργεί ομαλά και δεν υπάρχει ικανό στατιστικό δείγμα για την αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών στις πραγματικές, υποστήριξε εν περιλήψει το Δημόσιο μόλις την προηγούμενη εβδομάδα, κατά την εκδίκαση στο ΣτΕ της προσφυγής 13 πολιτών σχετικά με τη μη αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών. Οι πολίτες, μεταξύ των οποίων πολλά στελέχη της Δράσης, με πρωτοβουλία της οποίας έγινε η προσφυγή, θύμισαν στην κυβέρνηση και στο δικαστήριο ότι ο νόμος 1249/1982, με το οποίο καθιερώθηκαν οι αντικειμενικές, επιτάσσει την αναπροσαρμογή τους με συγκεκριμένη μεθοδολογία ανά διετία: «Οι κατά το προηγούμενο εδάφιο τιμές αναπροσαρμόζονται το βραδύτερο ανά διετία με τις κατά την παρ. 2 του παρόντος αποφάσεις του Υπουργού των Οικονομικών». 

Αντί ν'αλλάξει η χώρα, άλλαξε η τρόικα

Μέχρι το 2011, όταν έκτιζες ένα σπίτι ή έκανες οποιαδήποτε εργασία σε ακίνητο ή δημόσιο τεχνικό έργο χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μηχανικού, το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος υπολόγιζε σύμφωνα με δικούς του κανόνες το πόσο θα έπρεπε να πληρωθεί ο μηχανικός και το Ταμείο Συντάξεως Μηχανικών Εργοληπτών Δημοσίων Έργων (ΤΣΜΕΔΕ) απαιτούσε από αυτόν τις ανάλογες εισφορές. Είχε δηλαδή ένα σύστημα «αντικειμενικών» αμοιβών ανάλογα με τις παραμέτρους του έργου. Αυτές οι «αντικειμενικές» αμοιβές ήταν πολύ μεγαλύτερες από τις πραγματικές. Η εφορία θεωρούσε όλα αυτά τα χρήματα τεκμήρια και τα αφαιρούσε από το «πόθεν έσχες» του ιδιοκτήτη. Δεν είχε καμία σημασία το πόσα χρήματα πραγματικά πληρωνόταν ο μηχανικός και πόσο τελικά το έργο στοίχιζε συνολικά. Το κράτος με τις υπηρεσίες του χρέωνε κατά το δοκούν, και το υποζύγιο-ιδιοκτήτης πλήρωνε (ή το ίδιο το κράτος, δηλαδή ο φορολογούμενος, καθώς με τον ίδιο παράλογο τρόπο γινόταν ο υπολογισμός και στα δημόσια τεχνικά έργα).