Η αργομισθία ως κοινωνικό κεκτημένο

Η αργομισθία στο ελληνικό Δημόσιο έχει ένα σπάνιο χαρακτηριστικό: σπανίως εμφανίζεται ως αργομισθία. Συνήθως εμφανίζεται ως δικαίωμα, κοινωνική ευαισθησία, εργασιακή προστασία ή, απλώς, ως μία ακόμη συνηθισμένη κατάσταση γιατί «έτσι γίνεται στην Ελλάδα».

Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για το 35ωρο αξίζει να συζητηθεί σοβαρά

Στη Naval Group, την εταιρεία που μας πούλησε τις φρεγάτες Belharra, οι εργαζόμενοι εργάζονται 35 ώρες την εβδομάδα.

Το ίδιο και στην Dassault Aviation, από την οποία αγοράζουμε Rafale, στην Thales, με την οποία οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διατηρούν μακροχρόνια συνεργασία για διάφορα συστήματα, στη Vinci, που διαχειρίζεται τη Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου.

Όλες αυτές είναι γαλλικές πολυεθνικές. Στη Γαλλία το 35ωρο εργασίας ισχύει από το 2000 για τις επιχειρήσεις με περισσότερους από 20 εργαζομένους, και από το 2002 για τις μικρότερες. Θεσμοθετήθηκε από την κεντροαριστερή κυβέρνηση Ζοσπέν το 1998, και διατηρήθηκε από επόμενες κεντροαριστερές και κεντροδεξιές κυβερνήσεις. Το 35ωρο δεν σημαίνει ότι όλοι δουλεύουν αυστηρά 35 ώρες. Είναι η νόμιμη εβδομαδιαία διάρκεια αναφοράς. Οι επιπλέον ώρες θεωρούνται συνήθως υπερωρίες ή αντισταθμίζονται με άλλους μηχανισμούς.

Πώς ιεραρχείται η φρίκη; Το «ξεχασμένο» δουλεμπόριο στον μουσουλμανικό κόσμο και η υποκρισία του ΟΗΕ

Είναι το δουλεμπόριο του Ατλαντικού και η υποδούλωση των προερχόμενων από τις αφρικανικές χώρες ανθρώπων στην Αμερική «το σοβαρότερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας»;

Αυτό ψήφισε η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 25 Μαρτίου.

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή, ενεργειακή κρίση και επιχειρήσεις: Μήπως η πράσινη μετάβαση δεν είναι επιλογή αλλά μονόδρομος;

Η ξαφνική και οξύτατη κρίση εφοδιασμού πετρελαίου και φυσικού αερίου λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή έχει αναδείξει την ευπάθεια του συνόλου σχεδόν της παγκόσμιας της οικονομίας λόγω της εξάρτησής της. Καθώς οι κυβερνήσεις προσπαθούν να περιορίσουν τις επιπτώσεις της ενεργειακής κρίσης, τόσο στον τομέα του εφοδιασμού όσο και στις τιμές, το ζήτημα της «πράσινης μετάβασης», επανέρχεται στο προσκήνιο - όπως και οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας (πυρηνική και ανανεώσιμες πηγές) και η αποθήκευση.

Κερδοσκόποι, «χασοσκόποι», και πλαφόν στα περιθώρια κέρδους

Θεραπεύουμε το σύμπτωμα, αλλά ενισχύουμε παθογένειες που χρόνια τώρα εμποδίζουν την ανάπτυξη υγιούς οικονομικής παιδείας στη χώρα.

Στην Ελλάδα, κάθε συζήτηση για άνοδο  τιμών κάποιων αγαθών τείνει να οδηγεί γρήγορα στο ίδιο συμπέρασμα: κάπου υπάρχει «αισχροκέρδεια» και το κράτος οφείλει να παρέμβει για να τη διορθώσει. Το πλαφόν στο ποσοστό κέρδους των πρατηρίων καυσίμων είναι η πιο πρόσφατη εκδοχή αυτής της προσέγγισης. Η ορατή επίπτωση μπορεί να είναι ο περιορισμός της αύξησης της τιμής της βενζίνης, αλλά η αόρατη επίπτωση είναι ότι εμπεδώνεται ακόμα μία φορά η λανθασμένη πεποίθηση ότι οι τιμές καθορίζονται από τις κυβερνήσεις. Ας εξετάσουμε κάποια σημεία: