Οι Αφγανές «εισβολείς»

Οι Αφγανές γυναίκες δεν εισβάλλουν στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Δραπετεύουν από ένα καθεστώς που δεν τους αναγνωρίζει την ανθρώπινη ιδιότητα.

Το πρόσφατο περιστατικό στη Χίο, με τους 15 νεκρούς, μεταξύ των οποίων και έγκυες γυναίκες, είναι αφορμή να θυμηθούμε το δράμα των Αφγανών γυναικών. Από τον Αύγουστο του 2021 που αποχώρησαν οι αμερικανικές δυνάμεις από τη χώρα, οι γυναίκες έχουν σταδιακά απωλέσει κάθε δικαίωμα, και έχουν μετατραπεί σε ιδιοκτησίες των πατεράδων και των συζύγων τους. Δεν τους επιτρέπεται να εργάζονται, να σπουδάζουν, να αθλούνται, να κυκλοφορούν μόνες τους, πολλώ δε μάλλον να ταξιδεύουν, να ντύνονται όπως επιθυμούν, να συναναστρέφονται ανθρώπους της επιλογής τους (να έχουν φίλους δηλαδή), να επιλέγουν τους συντρόφους τους. Δεν μπορούν να εξεταστούν κανονικά από γιατρούς, και έχουν απαγορευτεί τα βιβλία από γυναίκες συγγραφείς στις πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες. Δεν έχουν πρόσβαση στο ίντερνετ.

Αυτές αποκαλούν κάποιοι «εισβολείς» στη Βουλή, στην Ευρωβουλή, και στα κοινωνικά δίκτυα.

Φύλο, ηλικία και γονεϊκότητα ως άτυπα φίλτρα αποκλεισμού των γυναικών από την αγορά εργασίας

Πώς οι «αθώες» ερωτήσεις στις συνεντεύξεις πρόσληψης διαιωνίζουν έμφυλες ανισότητες

Σε μία από τις πρώτες συνεντεύξεις της καριέρας μου, που μετρά περισσότερα από 20 χρόνια, ο άνθρωπος που με δέχτηκε μου δήλωσε χωρίς περιστροφές ότι δεν προσλάμβανε ποτέ γυναίκες, αλλά εμένα δέχτηκε να με δει επειδή με είχε συστήσει ένας κοινός γνωστός. Ήμουν πολύ νέα για να απαντήσω όπως θα απαντούσα σήμερα. Έκτοτε, έχοντας περάσει επανειλημμένα από τη διαδικασία των συνεντεύξεων, έχω διαπιστώσει ότι ένα μέρος των ερωτήσεων που απευθύνονται σε γυναίκες υποψήφιες δεν έχει στόχο την αξιολόγηση της επάρκειάς τους για τη θέση, αλλά τον έλεγχο του κατά πόσο η γυναικεία τους ιδιότητα είναι δυνητικό ρίσκο. Όχι αν μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του ρόλου, αλλά αν θα αποκλίνουν από ένα άτυπο, ανδρικό πρότυπο διαθεσιμότητας χωρίς διακοπές, χωρίς ηλικία, χωρίς οικογενειακές υποχρεώσεις.

Αμερικανικές κυρώσεις σε ευρωπαίους δικαστές: άλλο ένα σημαντικό έλλειμμα ευρωπαϊκής κυριαρχίας

Πριν από περίπου έναν χρόνο, στις 21 Νοεμβρίου του 2024, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) εξέδωσε ένταλμα σύλληψης για τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο Νετανιάχου φέρεται να είναι «υπεύθυνος για εγκλήματα πολέμου, όπως η λιμοκτονία ως μέθοδος πολέμου και η σκόπιμη επίθεση κατά του άμαχου πληθυσμού, καθώς και για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, όπως δολοφονίες, διώξεις και άλλες απάνθρωπες πράξεις, από τις 8 Οκτωβρίου 2023 έως τουλάχιστον τις 20 Μαΐου 2024.» Αντίστοιχο ένταλμα σύλληψης εκδόθηκε και για τον πρώην υπουργό Άμυνας του Ισραήλ Γιοάβ Γκάλαντ. 

Σημειώσεις για το μεταναστευτικό πέρα από στερεότυπα και εύκολες βεβαιότητες

Τα παράλογα της ελληνικής γραφειοκρατίας, οι παρανοήσεις που κυριαρχούν στον δημόσιο διάλογο και οι δυσκολίες του συστήματος για όσους θέλουν να έρθουν νόμιμα στη χώρα μας.

Για να γίνουν δεκτοί ασυνόδευτοι ανήλικοι μετανάστες στις δομές που υπάρχουν γι αυτόν τον σκοπό, πρέπει να μην πάσχουν από φυματίωση και ψώρα. Το σχετικό θεσμικό πλαίσιο είναι βασιλικό διάταγμα του 1952, το οποίο ζει και βασιλεύει - αλλά είναι προφανώς εντελώς ξεπερασμένο. Εξάλλου, αυτές οι ασθένειες έχουν πρακτικά εκλείψει, και σε κάθε περίπτωση, είναι ιάσιμες.

Τρέχοντας με την όπισθεν

Μπορούμε να μιλάμε για ανάπτυξη όταν παραμένουμε τόσο πίσω στους μισθούς σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη;

Η Eurostat δημοσίευσε πρόσφατα τα στοιχεία για τον μέσο μισθό εργαζομένων με πλήρη απασχόληση στις χώρες της Ένωσης για το 2024: Ο μέσος μισθός στην ΕΕ έφτασε τα 39.808 ευρώ για το 2024 και σημείωσε αύξηση κατά 5,2% σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Οι χώρες με τις υψηλότερες αποδοχές παραμένουν το Λουξεμβούργο με 83.000 ευρώ, η Δανία με 71.600 ευρώ και η Ιρλανδία με 61.100 ευρώ. Στον αντίποδα, οι χαμηλότεροι μισθοί καταγράφονται στη Βουλγαρία με 15.400 ευρώ, την Ελλάδα με 18.000 ευρώ και την Ουγγαρία με 18.500 ευρώ (τα ποσά είναι στρογγυλοποιημένα).