Θεραπεύουμε το σύμπτωμα, αλλά ενισχύουμε παθογένειες που χρόνια τώρα εμποδίζουν την ανάπτυξη υγιούς οικονομικής παιδείας στη χώρα.
Στην Ελλάδα, κάθε συζήτηση για άνοδο τιμών κάποιων αγαθών τείνει να οδηγεί γρήγορα στο ίδιο συμπέρασμα: κάπου υπάρχει «αισχροκέρδεια» και το κράτος οφείλει να παρέμβει για να τη διορθώσει. Το πλαφόν στο ποσοστό κέρδους των πρατηρίων καυσίμων είναι η πιο πρόσφατη εκδοχή αυτής της προσέγγισης. Η ορατή επίπτωση μπορεί να είναι ο περιορισμός της αύξησης της τιμής της βενζίνης, αλλά η αόρατη επίπτωση είναι ότι εμπεδώνεται ακόμα μία φορά η λανθασμένη πεποίθηση ότι οι τιμές καθορίζονται από τις κυβερνήσεις. Ας εξετάσουμε κάποια σημεία: