7 "επιχειρήματα" όταν δεν έχετε πραγματικά επιχειρήματα

Η μπάλα στην εξέδρα

Στην Ελλάδα μας αρέσει ο διάλογος, και μάλιστα «από μηδενική βάση». Είναι ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος για να μην κάνουμε τίποτα, για να αποφύγουμε να πάρουμε αποφάσεις και να αναλάβουμε τη ευθύνη της επιλογής μας. Έχουμε δε ανακαλύψει και τα κατάλληλα επιχειρήματα γι αυτό, που χρησιμοποιούνται από σχολιαστές στο διαδίκτυο και από δημοσιογράφους στα ΜΜΕ:

Δεν πείσθηκε, δεν ενστερνίστηκε, δεν άλλαξε

Ο πρωθυπουργός παραμένει δέσμιος των ιδεοληψιών του

Στη συνέντευξή του στην ΕΡΤ ο πρωθυπουργός είπε ότι «αναλαμβάνει την ευθύνη της υπογραφής του σε ένα σχέδιο που δεν πιστεύει» και δεσμεύτηκε ότι θα το υλοποιήσει. Η αποστροφή του αυτή έγινε πρωτοσέλιδο στα διεθνή ειδησεογραφικά sites και σίγουρα ενίσχυσε όσους από τους εταίρους μας υποστηρίζουν ότι δεν πρέπει να δείχνουν εμπιστοσύνη στην ελληνική κυβέρνηση – εξ ου και τα προαπαιτούμενα πριν την οριστική απόφαση για τη νέα δανειακή σύμβαση. Αμετροεπής και ξιπασμένος, ο πρωθυπουργός συνεχίζει να βάζει καρφιά στο φέρετρο της αξιοπιστίας της χώρας.

Ανοικτή επιστολή στον κ. Βαρουφάκη

Κύριε Υπουργέ,

Η ελληνική κυβέρνηση έχει μία σπουδαία ευκαιρία τη Δευτέρα: η Ελλάδα θα προτείνει η ίδια το μείγμα των μεταρρυθμίσεων που θα κάνει τους επόμενους μήνες, ώστε όχι μόνο να μην εκτροχιαστεί περαιτέρω η οικονομία της χώρας, αλλά και να οδηγηθεί επιτέλους σε σταθερή πορεία ανάπτυξης.

Διαβάζω ότι η κυβέρνηση θα εστιάσει κυρίως στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου καυσίμων, στη δίωξη των "ολιγαρχών", πιθανόν και σε ένα νέο "δικαιότερο" φορολογικό. Οι στόχοι αυτοί είναι ευγενείς, θα αποφέρουν έσοδα και δεν πρέπει να εγκαταλειφθούν. Δεν θα φέρουν όμως σε καμία περίπτωση την ανάπτυξη και τις νέες θέσεις εργασίας που έχει ανάγκη η Ελλάδα των 1,4 εκατ. ανέργων.

Είναι ευκαιρία να προτείνετε μεταρρυθμίσεις που θα ωφελήσουν πρωτίστως τον ιδιωτικό τομέα, που έχει υποφέρει σε βαθμό εξόντωσης τα χρόνια της κρίσης. Ιδού μερικές ιδέες:

Κι αν παραταθεί το πρόγραμμα;

Η παράταση του μνημονίου, σύμφωνα με όσα διαβάζουμε στις εφημερίδες:

• Διασφαλίζει τη φθηνή χρηματοδότηση των τραπεζών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Βγαίνοντας η Ελλάδα από το μνημόνιο, οι τράπεζες θα οδηγηθούν σε άντληση ρευστότητας από τον μηχανισμό έκτακτης χρηματοδότησης (ELA), ο οποίος είναι αρκετά ακριβότερος. Αυτό θα έχει συνέπειες και στο κόστος του δανεισμού των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών, που ήδη είναι περιορισμένος και ακριβός.
• Εξασφαλίζει ότι η δόση των 1,8 εκατ. ευρώ από τους εταίρους μας στην Ε.Ε. θα εκταμιευτεί και δεν θα χαθεί λόγω της αρνητικής αξιολόγησης.
• Διευκολύνει την ομαλή μετάβαση στην πιστωτική γραμμή με ενισχυμένους όρους (ECCL). Οι όροι αυτοί δεν έχουν προσδιοριστεί, εξ όσων γνωρίζω, αλλά σίγουρα θα περιλαμβάνουν κάποιου είδους επιτήρηση. 
• Επιτρέπει τη διατήρηση στην Ελλάδα του αποθεματικού των περίπου 11 δισ. ευρώ του ΤΧΣ, που δεν χρησιμοποιήθηκαν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και για τη χρήση των οποίων έχουν εκφραστεί διάφορες προτάσεις. 
• Καθυστερεί την ένταξη της Ελλάδας στις χώρες που παρακολουθούνται για την υλοποίηση των στόχων του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, δηλαδή (την πορεία προς) δημόσιο χρέος που δεν θα υπερβαίνει το 60% του ΑΕΠ της χώρας και έλλειμμα όχι μεγαλύτερο του 3% του ΑΕΠ. Όσο κι αν ακούγεται οξύμωρο, στο πλαίσιο του μνημονίου η Ελλάδα σήμερα έχει πιο ήπιους στόχους. 
• Απαιτεί την έγκριση των κοινοβουλίων των εταίρων μας.