«Αγάπα τον πλησίον σου» – με κυνισμό και αδιαφορία

Με την κρίση της πανδημίας, η ελληνική εκκλησία είχε μία μοναδική ευκαιρία να κερδίσει την κοινή γνώμη, συντασσόμενη με την επιστήμη και την πρόοδο, χωρίς ούτε στιγμή να αμφισβητήσει το δόγμα και την πίστη, ή να εγκαταλείψει άλλες - αναχρονιστικές – ιδέες (όπως π.χ. η άποψή της για την αυτοδιάθεση του ατόμου, και δη της γυναίκας). Δεν την αξιοποίησε.

Λογοκρισία, δημόσιο βήμα και “αντικειμενικότητα” των ΜΜΕ

Η πνευματική οκνηρία βαφτίζει κάθε είδους ζήτημα μη δημοσίευσης ενός κειμένου «λογοκρισία», όπως και κάθε αυταρχισμό «φασισμό».

Το Σάββατο στο Ιράν εκτελέστηκε ο δημοσιογράφος Ρουχολά Ζαμ (Ruhollah Zam). Ο Ζαμ ήταν ιδρυτής της ιστοσελίδας Ahmad News, ζούσε χρόνια στη Γαλλία, όπου του είχε δοθεί πολιτικό άσυλο, αλλά συνελήφθη στη διάρκεια ενός ταξιδιού πέρυσι και καταδικάστηκε σε θάνατο στις αρχές του τρέχοντος έτους, για το αδίκημα της διαφθοράς.

Από την έκθεση στην πολιτική

Οι διαπιστώσεις και οι προτάσεις της “επιτροπής Πισσαρίδη” πρέπει να υποστηριχθούν από ένα πειστικό πολιτικό αφήγημα. 

Η Ενδιάμεση Έκθεση της “επιτροπής Πισσαρίδη” είναι γεμάτη από καλές ιδέες, αλλά είναι απαραίτητο να βρεθεί εγκαίρως το πειστικό πολιτικό αφήγημα που θα κινητοποιήσει την κοινωνία για την υλοποίησή τους. Αυτό είναι δουλειά της κυβέρνησης, η οποία ωστόσο συχνά δίνει την εντύπωση ότι έχουμε επανέλθει σε μία κανονικότητα μετά την κρίση, εξαιρώντας βεβαίως τον παράγοντα του κορονοϊού. Αντιθέτως όμως, η Ενδιάμεση Έκθεση είναι ένα ηχηρό καμπανάκι ότι έχουμε ακόμα πολλά να κάνουμε.

Αν τα μνημόνια ήταν (και) ευκαιρία, πόσο τελικά την εκμεταλλευτήκαμε;

Γιατί παλεύουμε να διατηρήσουμε τη ζωή μας όπως είναι, και ταυτόχρονα στις έρευνες δηλώνουμε δυσαρεστημένοι από αυτήν; 

Πόσο αποτελεσματικά διαχειριστήκαμε την ευκαιρία των μνημονίων για να μεταρρυθμίσουμε την οικονομία μας κάνοντας την πιο ανταγωνιστική, πιο ανοικτή, και με περισσότερες ευκαιρίες για εμάς τους ίδιους ως εργαζομένους και πολίτες αυτής της χώρας; Πριν από λίγες ημέρες ο ΟΟΣΑ δημοσιοποίησε την πρώτη του μετά τις εκλογές έκθεση για την ελληνική οικονομία. Αξίζει να δούμε τα βασικά ευρήματα για το πώς είμαστε το 2020, μετά από μία γεμάτη δεκαετία κρίσης, για να απαντήσουμε, έστω και μερικώς, σε αυτό το ερώτημα. Παρόλο που οι τεχνοκρατικές αναλύσεις έχουν δαιμονοποιηθεί τα χρόνια της κρίσης, αυτές αποτυπώνουν συχνά μία φωτογραφία της πραγματικότητας που είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε, για να έχουμε τα εργαλεία να κρίνουμε κατά το δυνατόν  αντικειμενικά.

Οι Ντόναλντ Τραμπ της ζωής τους

Σκηνή πρώτη

Η φίλη της την πήρε τηλέφωνο κλαίγοντας με λυγμούς. Δεν μπορούσε να μιλήσει. Της πήρε πολλή ώρα να καταφέρει να περιγράψει τι της είχε συμβεί. Είχε μπει στο γραφείο του υφυπουργού για μία υπηρεσιακή συνάντηση. Εκείνος έκλεισε την πόρτα και κατέβασε το παντελόνι του. Εν ψυχρώ. Την κυρίεψε ένα ανίκητο αίσθημα φόβου, απόλυτη ανικανότητα να κουνηθεί ή να μιλήσει. Δεν έκανε τίποτα. Ούτε μίλησε, ούτε φώναξε, ούτε κάλεσε σε βοήθεια. Εκείνος, αφού είδε ότι δεν ανταποκρίνεται, αυτοϊκανοποιήθηκε μπροστά της, σκουπίστηκε, χαλάρωσε. Εκείνη έφυγε τρέχοντας και κλαίγοντας. Βιασμός. Στο τηλέφωνο έτρεμε. Είπε την ιστορία μόνο σ’εκείνη, περίμενε να ηρεμήσει, γύρισε στο σπίτι και στην οικογένειά της, δεν συζητούσε με κανέναν γι αυτό. Έκανε μέρες να συνέλθει, αλλά η ζωή συνεχίστηκε. Δεν είπε τίποτα.