Η προβληματική σχέση της κυβέρνησης με τα ΜΜΕ

Πορεία προς τον τσαβισμό

Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ελέγχουν την εξουσία. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ (ένα από τα δύο κόμματα που έχει σήμερα δική του εφημερίδα, ραδιοσταθμό και ειδησεογραφικό σάιτ) και των ΑΝΕΛ, έχει δείξει από πολύ νωρίς ότι δεν μπορεί να ανεχθεί αυτόν τον έλεγχο και την κριτική: τα ΜΜΕ χαρακτηρίζονται “συστημικά”, οι μέτοχοί τους “ολιγάρχες” και οι δημοσιογράφοι φερέφωνα της εργοδοσίας τους (έχουν απολέσει την ταξική τους συνείδηση, θα έλεγε ο κ. Σκουρλέτης):

Ένας χρόνος κυβέρνησης της Αριστεράς (με ολίγη ακροδεξιά): οι κερδισμένοι και οι χαμένοι

Έναν χρόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως οι προτεραιότητες και η πολιτεία της πασπαλισμένης με ακροδεξιά «πρώτης κυβέρνησης της Αριστεράς».

7 "επιχειρήματα" όταν δεν έχετε πραγματικά επιχειρήματα

Η μπάλα στην εξέδρα

Στην Ελλάδα μας αρέσει ο διάλογος, και μάλιστα «από μηδενική βάση». Είναι ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος για να μην κάνουμε τίποτα, για να αποφύγουμε να πάρουμε αποφάσεις και να αναλάβουμε τη ευθύνη της επιλογής μας. Έχουμε δε ανακαλύψει και τα κατάλληλα επιχειρήματα γι αυτό, που χρησιμοποιούνται από σχολιαστές στο διαδίκτυο και από δημοσιογράφους στα ΜΜΕ:

Η ηθική κατωτερότητα της Αριστεράς

Οι Αριστεροί που μας κυβερνούν αποδίδουν στους εαυτούς τους αρετές σπουδαίες: είναι υπέρ της δικαιοσύνης και της ισονομίας, νοιάζονται για τους φτωχούς και τους αδύναμους, είναι αδέκαστοι και υπεράνω χρημάτων. Κι είναι τέτοια η ιδεολογική τους επιρροή και ο προπαγανδιστικός μηχανισμός που έχουν αναπτύξει, που έχουν καταφέρει ακόμα και οι αντίπαλοί τους να αποδίδουν στην Αριστερά αυτές τις αρετές.

Η ολομέτωπη επίθεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στην Παιδεία

"Προτζέκτορες, επιδιασκόπια και λοιπά υποκατάστατα αποστειρώνουν τη διδακτική σχέση. Την εξαϋλώνουν τείνοντας τελικά να την καταργήσουν": αυτά είχε δηλώσει σε ανύποπτο χρόνο ο πρώην υπουργός Παιδείας κ. Αριστείδης Μπαλτάς, που ακύρωσε το πρόγραμμα για το Ψηφιακό Σχολείο. 

Η ολομέτωπη επίθεση της απελθούσας κυβέρνησης στην Παιδεία προέρχεται από τρεις κυρίως αιτίες: την επικράτηση των συντεχνιών, τις ακροαριστερές ιδεοληψίες και τα μικροκομματικά συμφέροντα των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.