Μιθριδατισμός στη βία

Ενώ ο δυτικός πολιτισμός έχει αποβάλει τη βία ως μέσο επίλυσης διαφορών, πολλώ δε μάλλον ιδεολογικών διαφορών, στην Ελλάδα μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, από αριστερά και από δεξιά, ακόμα αντιστέκονται σε αυτή την κατάκτηση. Πολλαπλασιάζονται τα φαινόμενα καθημερινής «ήπιας» βίας – ήπιας με την έννοια ότι, ευτυχώς, δεν έχουμε καθημερινά θύματα. Κι έχουμε πάθει κάτι σαν ομαδικό μιθριδατισμό – τα κόμματα καταγγέλλουν (όχι πάντα, όχι όλα), η εισαγγελία ενίοτε ερευνά, κάποιοι λίγοι καταδικάζονται, αλλά πρακτικά αν αλλάζει κάτι, αυτό είναι προς το χειρότερο. 

Συνηθίσαμε σε μία κατάσταση γενικευμένης «ήπιας» βίας και τη θεωρούμε φυσιολογική.

Κίνα και Αζερμπαϊτζάν: αυτά που δεν διαβάσαμε

Κίνα και Αζερμπαϊτζάν: δύο χώρες με τις οποίες η Ελλάδα φιλοδοξεί να καλλιεργήσει οικονομικές και εμπορικές σχέσεις. Οι πρόεδροί τους μάς επισκέφθηκαν τις τελευταίες ημέρες και διαβάσαμε πολλά για επενδύσεις και συνεργασίες. Ας δούμε και μερικά στοιχεία που δεν διαβάσαμε και που είναι καλό να γνωρίζουμε.

Αζερμπαϊτζάν: με πληθυσμό όσο περίπου και η Ελλάδα, είναι η μεγαλύτερη σε έκταση χώρα στην περιοχή του Καυκάσου και ανεξαρτητοποιήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση το 1991. Ο σημερινός πρόεδρος Ιλχάμ Αλίγεφ που μας επισκέφθηκε είναι γιος του Χεϊντάρ Αλίγεφ, ο οποίος κυριάρχησε με μικρές διακοπές στα πολιτικά πράγματα του Αζερμπαϊτζάν από το 1969 (επί ΕΣΣΔ) μέχρι τον θάνατό του, το 2003. Πρόλαβε και διόρισε ως μοναδικό υποψήφιο του κόμματός του για τη θέση του Προέδρου τον γιο του Ιλχάν, ο οποίος κέρδισε στις εκλογές με διαδικασίες που αμφισβητήθηκαν από πολλούς και από τότε κερδίζει ανελλιπώς. Το 2009, με δημοψήφισμα, ήρθη ο περιορισμός θητειών για το αξίωμα του Προέδρου (87% ναι) και έκτοτε ο Ιλχάμ Αλίγεφ έχει τον δρόμο ανοικτό μπροστά του για πολλά χρόνια ακόμα. Με το ίδιο δημοψήφισμα τέθηκαν περισσότεροι περιορισμοί στην ελευθερία του Τύπου.

Βία κατά γυναικών: μη σωπαίνεις!

Στην Ιρλανδία, οι σκελετοί 800 μωρών αποκαλύφθηκαν σε εγκαταλελειμμένο ίδρυμα φιλοξενίας ανύπαντρων μητέρων που λειτούργησε μέχρι και το 1961.  Σύμφωνα με το BBC, οι γυναίκες που κατέφευγαν εκεί για να αποφύγουν το κοινωνικό στίγμα αναγκάζονταν να προσφέρουν υπηρεσίες αμισθί για να μετανοήσουν εμπράκτως για το «αμάρτημα» τους και μετά επέστρεφαν στην κοινωνία, χωρίς όμως τα παιδιά τους, τα περισσότερα από τα οποία αφήνονταν να πεθάνουν εκεί.

Ζάππειο πόσο;

Τα προβλήματα με τις εξαγγελίες του κ. Σαμαρά είναι δύο: ότι τις έχει ξανακάνει στα απανωτά Ζάππεια και ότι κυβερνά ήδη δύο χρόνια – είχε χρόνο να εφαρμόσει την πολιτική που ευαγγελίζεται ήδη από το 2011, αλλά έκανε ακριβώς τα αντίθετα. Το μόνο καινούριο που κομίζουν οι προχθεσινές εξαγγελίες είναι ο τόπος από τον οποίο έγιναν, το Μουσείο Μπενάκη!

Ο κύριος Σαμαράς υποσχέθηκε παρουσιάζοντας το «όραμά» του για τη χώρα εκατοντάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Επί των ημερών του, η ανεργία ανήλθε στο 28% και οι άνεργοι στους 1,4 εκατομμύρια – όλοι προερχόμενοι από τον ιδιωτικό τομέα.

Ποσόστωση: μία αμφιλεγόμενη λύση σε ένα υπαρκτό πρόβλημα

Έχει δίκιο ο Θάνος Τζήμερος όταν διαπιστώνει ότι οι γυναίκες που ασχολούνται "οικειοθελώς, αυθόρμητα και με όρεξη" με την πολιτική είναι λίγες. Αυτό όμως δεν γίνεται για τους λόγους που παραθέτει για να εξηγήσει το φαινόμενο, ότι δηλαδή συνοπτικά η πολιτική μας απωθεί εμάς τις γυναίκες επειδή "έχει το χάλι της". 

Μία τέτοια εξήγηση προσβάλει τους πολλούς άνδρες και τις όσες γυναίκες τελικά ασχολούνται με την πολιτική (δηλαδή αυτές και αυτοί αρέσκονται να "χάνουν τον χρόνο τους σε κενά περιεχομένου και συνήθως δυσώδη παιχνίδια εξουσίας;") και παραβλέπει το πραγματικό γεγονός ότι οι γυναίκες -ειδικά στην Ελλάδα- απουσιάζουν από όλες τις θέσεις εξουσίας, είτε πρόκειται για την πολιτική είτε για τον επιχειρηματικό τομέα.