Από την έκθεση στην πολιτική

Οι διαπιστώσεις και οι προτάσεις της “επιτροπής Πισσαρίδη” πρέπει να υποστηριχθούν από ένα πειστικό πολιτικό αφήγημα. 

Η Ενδιάμεση Έκθεση της “επιτροπής Πισσαρίδη” είναι γεμάτη από καλές ιδέες, αλλά είναι απαραίτητο να βρεθεί εγκαίρως το πειστικό πολιτικό αφήγημα που θα κινητοποιήσει την κοινωνία για την υλοποίησή τους. Αυτό είναι δουλειά της κυβέρνησης, η οποία ωστόσο συχνά δίνει την εντύπωση ότι έχουμε επανέλθει σε μία κανονικότητα μετά την κρίση, εξαιρώντας βεβαίως τον παράγοντα του κορονοϊού. Αντιθέτως όμως, η Ενδιάμεση Έκθεση είναι ένα ηχηρό καμπανάκι ότι έχουμε ακόμα πολλά να κάνουμε.

Αν τα μνημόνια ήταν (και) ευκαιρία, πόσο τελικά την εκμεταλλευτήκαμε;

Γιατί παλεύουμε να διατηρήσουμε τη ζωή μας όπως είναι, και ταυτόχρονα στις έρευνες δηλώνουμε δυσαρεστημένοι από αυτήν; 

Πόσο αποτελεσματικά διαχειριστήκαμε την ευκαιρία των μνημονίων για να μεταρρυθμίσουμε την οικονομία μας κάνοντας την πιο ανταγωνιστική, πιο ανοικτή, και με περισσότερες ευκαιρίες για εμάς τους ίδιους ως εργαζομένους και πολίτες αυτής της χώρας; Πριν από λίγες ημέρες ο ΟΟΣΑ δημοσιοποίησε την πρώτη του μετά τις εκλογές έκθεση για την ελληνική οικονομία. Αξίζει να δούμε τα βασικά ευρήματα για το πώς είμαστε το 2020, μετά από μία γεμάτη δεκαετία κρίσης, για να απαντήσουμε, έστω και μερικώς, σε αυτό το ερώτημα. Παρόλο που οι τεχνοκρατικές αναλύσεις έχουν δαιμονοποιηθεί τα χρόνια της κρίσης, αυτές αποτυπώνουν συχνά μία φωτογραφία της πραγματικότητας που είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε, για να έχουμε τα εργαλεία να κρίνουμε κατά το δυνατόν  αντικειμενικά.

Οι Ντόναλντ Τραμπ της ζωής τους

Σκηνή πρώτη

Η φίλη της την πήρε τηλέφωνο κλαίγοντας με λυγμούς. Δεν μπορούσε να μιλήσει. Της πήρε πολλή ώρα να καταφέρει να περιγράψει τι της είχε συμβεί. Είχε μπει στο γραφείο του υφυπουργού για μία υπηρεσιακή συνάντηση. Εκείνος έκλεισε την πόρτα και κατέβασε το παντελόνι του. Εν ψυχρώ. Την κυρίεψε ένα ανίκητο αίσθημα φόβου, απόλυτη ανικανότητα να κουνηθεί ή να μιλήσει. Δεν έκανε τίποτα. Ούτε μίλησε, ούτε φώναξε, ούτε κάλεσε σε βοήθεια. Εκείνος, αφού είδε ότι δεν ανταποκρίνεται, αυτοϊκανοποιήθηκε μπροστά της, σκουπίστηκε, χαλάρωσε. Εκείνη έφυγε τρέχοντας και κλαίγοντας. Βιασμός. Στο τηλέφωνο έτρεμε. Είπε την ιστορία μόνο σ’εκείνη, περίμενε να ηρεμήσει, γύρισε στο σπίτι και στην οικογένειά της, δεν συζητούσε με κανέναν γι αυτό. Έκανε μέρες να συνέλθει, αλλά η ζωή συνεχίστηκε. Δεν είπε τίποτα.

Η εφορία οπλοφορεί

Η ενίσχυση του φοροελεγκτικών μηχανισμών πρέπει να συνοδεύεται από ενίσχυση της λογοδοσίας των ελεγκτών και συνολικά της Δημόσιας Διοίκησης

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, μέσα στον Ιούλιο έγιναν 37.000 κατασχέσεις μετρητών σε λογαριασμούς, με το πενιχρό αποτέλεσμα των 18 εκατ. ευρώ για τα κρατικά ταμεία. Στόχος της κυβέρνησης είναι μέχρι το τέλος του έτους να έχουν γίνει 750.000 κατασχέσεις - εκτός από κάθε φαντασία, το πλήθος αυτό ξεπερνά και τις δυνατότητες του κρατικού μηχανισμού, ενώ επιβαρύνει και τις τράπεζες που καλούνται να συνεργαστουν στη διαδικασία. Το μέσο ποσό που κατάσχεται (στοιχεία Ιουλίου) είναι μόλις 496 ευρώ.

Σπάταλοι και φτωχοί

Γιατί η Ελλάδα αξιοποιεί μόνο τον μισό από τον ανθρώπινο πλούτο της, τη μισή ευφυΐα, τη μισή δημιουργικότητα;

Μιλάμε και ακούμε πολύ για την φυγή εγκεφάλων στο εξωτερικό, γι αυτούς τους 500 χιλιάδες Έλληνες που έφυγαν από τη χώρα τα χρόνια της κρίσης, αλλά αποσιωπούμε το γεγονός ότι και στα χρόνια της ευημερίας, η Ελλάδα στερούσε σχεδόν από τους μισούς πολίτες της τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τα ταλέντα και τις γνώσεις τους και να αναπτυχθούν επαγγελματικά – ενώ ταυτόχρονα στερούταν και η ίδια όσα αυτοί οι πολίτες είχαν να προσφέρουν.