Κι όμως, έχεις να χάσεις από μία κυβέρνηση "με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ"

Το ξεχασμένο grexit επανήλθε στην επικαιρότητα, τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων χτυπούν ταβάνι, το χρηματιστήριο γκρεμίζεται. Η ανεργία δεν υποχωρεί, 1,5 εκατ., κυρίως νέοι και γυναίκες, όλοι από τον ιδιωτικό τομέα. Η φορολόγηση έχει χτυπήσει κόκκινο: τα σπίτια δεν "μας τα παίρνουν οι κομμουνιστές" αλλά η υποτίθεται φιλελεύθερη ΝΔ, που έχει δυσφημίσει την ιδεολογία αυτή στην Ελλάδα όσο πουθενά αλλού στον κόσμο (σε αγαστή συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ). Το πελατειακό κράτος ζει και βασιλεύει, οι απολυμένοι του μετρό επαναπροσλήφθηκαν με διακομματική συμφωνία προεκλογικά. Ο ιδιωτικός τομέας στραγγίζει πληρώνοντας πρόωρες συντάξεις σε μεσήλικες δημοσίους υπαλλήλους και μισθούς στο Δημόσιο που εξακολουθούν να είναι κατά πολύ υψηλότεροι αυτών του ιδιωτικού τομέα - θα αυξηθούν κι άλλο, καθώς οι μειώσεις ακυρώνονται από τα δικαστήρια η μία μετά την άλλη. Ο υπουργός οικονομίας δηλώνει στη Βουλή (23/12) ότι αν δεν πάρουμε την τελευταία δόση εξαιτίας των πολιτικών εξελίξεων, τότε θα αναγκαστεί να πάρει τα λεφτά των τραπεζών!

Η χαμένη ευκαιρία του ΣΥΡΙΖΑ

Σε πρόφτατο άρθρο αναφέρθηκα στις προτάσεις που κατέθεσε στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ η κομμουνιστική τάση του κόμματος. Στον σχολιασμό που ακολούθησε, κάποιοι επεσήμαναν ότι η τάση αυτή είναι πολύ μειοψηφική μέσα στο κόμμα και ότι οι προτάσεις της ουδόλως εκφράζουν το σύνολο. Ας δούμε λοιπόν την πολιτική απόφαση του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, και κατά πόσο αυτή, έστω, είναι ρεαλιστική και επίκαιρη. Όπως και την άλλη φορά, θα εστιάσω στις προτάσεις για την οικονομία.

«Η επιβολή του νεοφιλελευθερισμού στην Ελλάδα αρχίζει από την εποχή των κυβερνήσεων Μητσοτάκη και Σημίτη», αναφέρεται στο κείμενο. Στη συνέχεια, στην ίδια μάλιστα παράγραφο, λέει ότι «τα χρόνια των μνημονίων χάθηκαν 850.000 θέσεις εργασίας που χρειάστηκαν για να δημιουργηθούν 17 χρόνια, με μέση ετήσια αύξηση του ΑΕΠ 4%». Δηλαδή, συμπεραίνουμε, τα χρόνια κατά τα οποία σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόστηκαν νεοφιλελεύθερες πολιτικές, δημιουργήθηκαν 850.000 θέσεις εργασίας και η ανάπτυξη έτρεχε με 4% ετησίως. Σήμερα, που επίσης εφαρμόζονται νεοφιλελεύθερες πολιτικές, αυτές οι θέσεις εργασίας εξαφανίζονται και έχουμε ύφεση. Βρείτε την αντίφαση!