ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ!

Στη σελίδα 284 του νέου φορολογικού νομοσχεδίου του ΥΠΟΙΚ, υπάρχει η κυνική διαπίστωση ότι τον νέο φόρο ακινήτων, που μονιμοποιεί το «προσωρινό» χαράτσι και θα καταλογίσει φόρο στην περιουσία αυξημένο κατά 41,4% σε σχέση με φέτος, δεν θα μπορέσουν να πληρώσουν αρκετές χιλιάδες συμπολίτες μας. Αντιγράφω από την Έκθεση Αξιολόγησης Συνεπειών των Ρυθμίσεων: "Από τη θέσπιση του νέου Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων αναμένονται να βεβαιωθούν συνολικά 3,25 δισ. ευρώ και να εισπραχθούν 2,65 δισ. ευρώ". Ήδη, ωστόσο, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των φορολογουμένων από φόρους περιουσίας έχουν αυξηθεί κατά 86%, από την αρχή του έτους, από 500 εκατ. στα 932 εκατ. (βλ. εδώ). Τους συμπολίτες μας αυτούς που δεν θα καταφέρουν να πληρώσουν το αδηφάγο κράτος αναμένουν διώξεις, κατασχέσεις, δημεύσεις περιουσιών, κ.α. αυτές όμως οι συνέπειες δεν αναφέρονται στην «Έκθεση Συνεπειών».

Ψήφος εμπιστοσύνης στις δυνατότητές μας!

Όλη την προεκλογική περίοδο, ο κάθε ένας από εμάς τους υποψηφίους έχει μιλήσει με πολλούς πολίτες (ελπίζουμε όχι πελάτες) και έχει αναλύσει διεξοδικά τις προτάσεις τις ΔΡΑΣΗΣ. Για την κατάργηση των εργοδοτικων εισφορών και των εισφορών εργαζομένου και τη Βασική Εθνική Σύνταξη, για την παροχή υπηρεσιών υγείας για όλους σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο από τον προϋπολογισμό, για την απλοποίηση της φορολογίας εισοδήματος και της φορολογίας ακινήτων, για το άνοιγμα όλων των αγορών και των επαγγελμάτων. Οι πολίτες μας έχουν "ανακρίνει" και προσπαθήσαμε να απαντήσουμε με τον πιο σωστό τρόπο. Μάλιστα, δεχθήκαμε ερωτήσεις πολύ πιο συγκεκριμένες και απαιτητικές από ό,τι οι εκπρόσωποι των άλλων κομμάτων, καθώς οι προτάσεις οι δικές μας ήταν καθ´όλα καινοτόμες.

Όλα αυτά είναι καλά. Το σημαντικότερο όμως κατά τη γνώμη μου δεν είναι αυτές οι συγκεκριμένες προτάσεις της ΔΡΑΣΗΣ, αλλά η αντίληψη που θέλει να φέρει στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα και το γενικότερο πλαίσιο μέσα στο οποίο διαμορφώνει τις πολιτικές της, δηλαδή ο φιλελευθερισμός και η πρακτική αντιμετώπιση των ζητημάτων.

Τι θέλουμε;

Μια αποτελεσματική δημόσια διοίκηση, που θα υπάρχει για να εξυπηρετεί το πολίτη και όχι για να θέτει προσκόμματα στη δραστηριότητα του.
Ένα στιβαρό θεσμικό και νομικό πλαίσιο. Ο έλεγχος των εξουσιών να είναι πραγματικός, η δικαιοσύνη να είναι όχι μόνο ταχεία αλλά και δίκαιη, με κανόνες που θα ισχύουν για όλους.
Ένα σταθερό και δίκαιο φορολογικό πλαίσιο, που δεν θα αλλάζει κάθε τρεις και λίγο και που δεν θα απαιτεί από τον επιχειρηματία και τον ιδιώτη να έχουν συνέταιρό τους το κράτος σε κάθε τους δραστηριότητα.
Ένα κοινωνικό κράτος δίκαιο, με αξιοπρεπείς παροχές για όλους.
Ποιοτική δημόσια παιδεία για όλους. Παιδεία που θα ετοιμάζει τους νέους ώστε να γίνουν σωστοί πολίτες, που θα μπορούν να πατούν στα πόδια τους, να στηρίζονται στις δικές τους δυνάμεις για να δημιουργήσουν.

Αυτό το πλαίσιο αρχών είναι εκείνο που δείχνει εμπιστοσύνη στις ικανότητες του κάθε πολίτη και της χώρας συνολικά. Το σύνθημα της ΔΡΑΣΗΣ, "δώσε ψήφο εμπιστοσύνης στον εαυτό σου", δεν είναι τυχαίο, αντανακλά ακριβώς αυτή την πίστη, ότι στις κατάλληλες συνθήκες οι Έλληνες μπορούν να μεγαλουργήσουν.

Αν, όπως το ελπίζω, η ΔΡΑΣΗ μπει στη Βουλή αύριο και συνεργαστεί με άλλες φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις για το σχηματισμό κυβέρνησης, θα πιέσει για προτάσεις πολιτικής που να πληρούν αυτά τα δεδομένα. Υπάρχουν και στα (πρώην) μεγάλα κόμματα άνθρωποι που ασπάζονται αυτές τις ιδέες, αλλά βεβαίως πνίγονται στο γενικότερο χαμό - μπορεί να αναρωτηθεί κανείς γιατί παραμένουν σε αυτά...

Το στοίχημα είναι να ξεπεράσουμε τις φοβίες μας, να καταφέρουμε στηριζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις να ευημερήσουμε εδώ, στην Ελλάδα. Δεν είναι εύκολο, καθώς τα κίνητρα που είχε ο Έλληνας μέχρι σήμερα και η παιδεία που έχει λάβει τον οδηγούν να αντιμετωπίζει το κράτος σαν πατερίτσα: είναι απαραίτητο για την ισορροπία του, αλλά δεν του επιτρέπει να τρέξει. Στη ΔΡΑΣΗ πιστεύουμε ότι ο Έλληνας μπορεί όχι απλά να τρέξει αλλά να πετάξει, και θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να του δώσουμε φτερά.

"...Victory, however long and hard the road may be, for without victory there is no survival".

I have nothing to offer but blood, toil, tears and sweat. 

We have before us an ordeal of the most grievous kind.

Winston Churchill, 13/5/1940

Μεγάλη στενοχώρια και απόγνωση μου προκαλεί η απορία του ΔΝΤ «γιατί δεν πέφτουν οι τιμές στην Ελλάδα», που αναφέρει σήμερα η ιστοσελίδα capital.gr.

Οι τεχνοκράτες, στους οποίους ελπίζανε οι πολίτες της χώρας που είχαν αρνηθεί να γίνουν «πελάτες» τα τελευταία 30 χρόνια, τους απογοητεύουν κάθε μέρα όλο και περισσότερο.

Όχι μόνο οι τεχνοκράτες αυτοί δεν κατάφεραν από την άνοιξη του 2010 έως το Σεπτέμβριο του 2011 να κατανοήσουν τον πελατοκεντρικό χαρακτήρα του πολιτικού μας συστήματος και να επιβάλουν περικοπές δαπανών,  αντί της φορολαγνείας των εκάστοτε εμπαθών υπουργών οικονομικών. Δεν κατάφεραν ούτε να επιβάλλουν κάποια όρια στην πέντε αστέρων εξυπηρέτηση πελατών που παρέχει το πολιτικό μας σύστημα, και να εξασφαλίσουν ότι στον τρίτο χρόνο του μνημονίου θα μπορούμε να αναμένουμε πλέον θετικές επιπτώσεις στην απασχόληση και ανάπτυξη, από κάποιες σημαντικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, απελευθερώσεις αγορών ή μειώσεις γραφειοκρατίας.

Δεν είχαν προβλέψει ότι μόνο αυξάνοντας την παραγωγικότητα, με διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα απελευθέρωναν αναπτυξιακές ευκαιρίες, θα μπορούσε η χώρα να  πληρώσει τα χρέη της. Απέτυχαν να δουν ότι η εμμονή στην «εσωτερική υποτίμηση» εξ ορισμού συνεπάγεται ανεργία και μείωση εισοδημάτων, άρα συρρίκνωση της φορολογικής βάσης, άρα μείωση των φορολογικών εσόδων και αδυναμία εξυπηρέτησης των υφιστάμενων χρεών, του κράτους και τώρα και των ιδιωτών.

Αλλά ακόμα και τώρα δεν έχουν καταλάβει ότι η υπερβάλλουσα ζήτηση στη χώρα προέρχεται από το ελλειμματικό κράτος: ένα εκατομμύριο «πελάτες» που συνεχίζουν να πληρώνονται, έστω και μειωμένα, αλλά πάντα καλύτερα από τον μέσο όρο της οικονομίας (βλέπε άρθρα Δ. Μαλλιαρόπουλου και Τ. Αναστασάτου στον τόμο Χαρδούβελη και Γκόρτσου (επιμ.) με τίτλο «Η διεθνής κρίση, η κρίση στην ευρωζώνη και το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα»). Ενώ το μόνο που παράγουν,  συλλογικά, είναι εμπόδια στην επιχειρηματικότητα, ζητάνε βενζίνη, πετρέλαιο θέρμανσης, τηλεοράσεις, πατάτες Αιγύπτου και άισμπεργκ εισαγωγής. Δεν έχουν καταλάβει ότι οι ίδιοι, για 2 χρόνια, χρηματοδοτούν την υπερκατανάλωση εισαγόμενων αγαθών και μη εμπορεύσιμων υπηρεσιών από όσους πληρώνει το ελλειμματικό δημόσιο, την ώρα που υπό την επίβλεψη τους το επιχειρηματικό περιβάλλον αντί να βελτιώνεται συνεχίζει να βυθίζεται καθημερινά αυξάνοντας τα κόστη, και άρα τις τιμές.

Σαν χάνοι κοιτάζουν τους τζίρους να καταρρέουν και δεν αναρωτιούνται μήπως τα κόστη δεν μειώθηκαν, αλλά αυξήθηκαν. Κάτι ψελλίζουν για μειωμένους μισθούς στη χώρα στην οποία το κόστος από μισθωτή εργασία στον ιδιωτικό τομέα μπορεί να είναι αναλογικά και το ¼ του αντίστοιχου άλλων χωρών, στις οποίες το δημόσιο είναι μικρό, η αυτοαπασχόληση περιορισμένη και οι μισθοί του ιδιωτικού τομέα πολλαπλάσιοι. 

Το μήνυμα είναι αποκαρδιωτικό: μην περιμένετε ουσιαστική βοήθεια από τους ξένους, ούτε αυτοί ξέρουν και σίγουρα δεν μπορούν. Μόνο εμείς οι ίδιοι, οι «πολίτες, όχι πελάτες» μπορούμε να σώσουμε την πατρίδα μας, το σπίτι των παιδιών μας. Και πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας, με θυσίες, χωρίς απαιτήσεις ευημερίας, χωρίς ανταπόδοση για τους κόπους μας,  χωρίς καμία αναγνώριση και πιθανότατα και υπό τη χλεύη των υπαίτιων της καταστροφής.

Γιατί πρέπει να το κάνουμε;

Γιατί μόνο εμείς μπορούμε, ο καθένας επιστρατεύοντας όλες του τις δυνάμεις.

Α-διαφάνεια στην ελληνική δημόσια διοίκηση. Όπου δεν μπαίνει το φως…

Ανακαλύπτουν σήμερα πολλοί ότι δεν είναι εύκολη η πρόσβαση στις αποφάσεις του ΚΥΣΕΑ (Κυβερνητικού Συμβουλίου Εξωτερικών και Άμυνας), για τις οποίες τόση κουβέντα γίνεται, με αφορμή τη σύλληψη και, πλέον, προφυλάκιση του τέως υπουργού κ. Τσοχατζόπουλου. 

Δεν θα έπρεπε να απορούν. Η αδιαφάνεια είναι χαρακτηριστικό της ελληνικής δημόσιας διοίκησης. Προφανώς, οι αποφάσεις ενός οργάνου όπως το ΚΥΣΕΑ δεν είναι για όλα τα μάτια, και μάλλον καλώς δεν αναρτώνται στη Δι@ύγεια. Ωστόσο, σε άλλες περιπτώσεις η αδιαφάνεια δεν δικαιολογείται για κανένα λόγο, εκτός από την προσπάθεια παρακράτησης της πληροφορίας, ώστε να είναι δυσχερέστερος, αν όχι ανύπαρκτος, ο έλεγχος από τους πολίτες. 

Τον Ιούνιο του 2008 είχα ζητήσει εγγράφως από τη Βουλή να μου στείλει αντίγραφο των πρακτικών της επιτροπής, νομίζω οικονομικών υποθέσεων, στην οποία είχε κληθεί να καταθέσει ο κ. Ανδρέας Βγενόπουλος,  σχετικά με τη συμμετοχή της MIG στον ΟΤΕ. Η αρμόδια υπηρεσία με ενημέρωσε ότι τα πρακτικά δεν δίνονται στους πολίτες, μόνο στους βουλευτές.  Θα θυμάστε ωστόσο ότι το περιεχόμενο της κατάθεσης του κυρίου Βγενόπουλου ήταν σε όλες της εφημερίδες. Δεν μπορούμε παρά να συμπεράνουμε ότι λάθρα το είχαν πληροφορηθεί. 

Φυσικά, παρόμοιες πρακτικές είναι αδιανόητες σε άλλες δημοκρατίες (πιο προηγμένες από τη δική μας;). Στις ΗΠΑ οι εξεταστικές επιτροπές του Κογκρέσου είναι σχεδόν πάντα ανοιχτές στο κοινό (όλοι έχουμε δει αποσπάσματα ή αναπαραστάσεις σε ταινίες), ενώ η δικαστική εξουσία δεν διστάζει να καλεί ως μάρτυρα τον ίδιο τον Πρόεδρο, αν κρίνει ότι χρειάζεται. Στη Βρετανία, είχαμε πιο πρόσφατα την εξεταστική επιτροπή για το σκάνδαλο των υποκλοπών, τη λεγόμενη The Leveson Inquiry, η οποία να σημειωθεί μεταδιδόταν ζωντανά από το διαδίκτυο. Στην τελευταία αυτή περίπτωση μάλιστα, κατηγορούμενος ήταν ένα από τα μεγαλύτερα εκδοτικά συγκροτήματα παγκοσμίως, η News Corp. 

Παραθέτω πιο κάτω τα email που αντάλλαξα με τη Βουλή. Από την ανάγνωση των άρθρων που αναφέρονται δεν μου φάνηκε ότι προκύπτει σαφώς απαγόρευση δημοσιοποίησης, αλλά έκρινα ότι δεν είχε νόημα να επιμείνω…

Subject: RE: πρακτικά Επιτροπής
Date: Thu, 26 Jun 2008 09:39:11 +0300
From: epitropes@parliament.gr
To: gpano…

Κυρία Πανοπούλου,

Ο Κανονισμός της Βουλής (άρθρο 40 παρ. 5) μόνο στην περίπτωση άσκησης νομοθετικού έργου ή κοινοβουλευτικού ελέγχου κατά το άρθρο 70 παρ. 2 και 6 του Συντάγματος από τις Επιτροπές προβλέπει ότι για την τήρηση των πρακτικών εφαρμόζεται αναλόγως το άρθρο 61 του Κανονισμού (δημοσίευση των Πρακτικών της Ολομέλειας).

Αυτή η περίπτωση (άρθρο 70 παρ. 2 και 6 του Συντάγματος) εφαρμόζεται σε ορισμένα μόνο νομοσχέδια από όσα κατατίθενται, στα οποία δεν περιλαμβάνεται το νομοσχέδιο που σας ενδιαφέρει.                                                                     

Η Προϊσταμένη της Διεύθυνσης,

Αικατερίνη Παν…

From: Georgia Panopoulou [mailto:…]
Sent: Monday, June 23, 2008 11:23 AM
To: Δνση Κοινοβουλευτικών Επιτροπών
Subject: RE: πρακτικά Επιτροπής

Κυρία Παν…,

Σας ευχαριστώ πολύ για την απάντησή σας. Μήπως σας παρακαλώ θα μπορούσατε να μου υποδείξετε το σχετικό άρθρο του κανονισμού της Βουλής;
Σας ευχαριστώ για την προσοχή και είμαι σε αναμονή της απάντησής σας,

Γεωργία Πανοπούλου

Subject: πρακτικά Επιτροπής
Date: Fri, 20 Jun 2008 10:11:21 +0300
From: epitropes@parliament.gr
To: gpano…

Διεύθυνση

Κοινοβουλευτικών Επιτροπών

Κυρία Πανοπούλου,

Σας γνωρίζουμε ότι τα πρακτικά των Επιτροπών δεν αναρτώνται στην ιστοσελίδα της Βουλής.

Από τις διατάξεις του Κανονισμού της Βουλής δεν προκύπτει η δυνατότητα να ικανοποιήσουμε το αίτημά σας, διότι στα πρακτικά των συνεδριάσεων των Επιτροπών, τα οποία δεν δημοσιεύονται, έχουν πρόσβαση μόνο οι Βουλευτές.

 Η Προϊσταμένη της Διεύθυνσης

 Αικατερίνη Παν…